Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Maryjo, w Twoje ręce Bóg oddaje swego Syna, powierza Ci najcenniejszy Skarb jaki mógł otrzymać świat. Stajesz się Matką Zbawiciela, Matką naszej przyszłości. My także chcemy w Twe ręce złożyć nasz los, głęboko ufając, że jesteś ścieżką prowadzącą do bram nieba.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Ruszyłaś Maryjo z pośpiechem, gdyż tak mocno doświadczyłaś Bożej obecności, że nie mogłaś powstrzymać żaru miłości, jaki On w Tobie rozpalił. I my, ociężali w swej wierze, pragniemy podobnego ognia, bądź Tą, która podłoży zarzewie w nasze serca, aby jeszcze mocniej biły dla Boga i śpieszyły do ludzi.

III Narodzenie Pana Jezusa

Oto Pierworodnym jest Ten, który był na początku, ale dzięki Niemu i my możemy nazywać się Twoimi dziećmi. Matka Boga jest jednocześnie naszą Matką, ogromny to zaszczyt i zobowiązanie, aby dać świadectwo o naszym dziecięctwie w Tobie i w Bogu.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Prawo nakazało, by pierworodne dziecię było poświęcone Panu, jednakże i my pragniemy oddawać się służbie Bogu, gdyż choć trochę chcemy zadośćuczynić tak wielu łaskom jakie otrzymujemy. A chociaż Bóg darmo daje, to chcemy i my uczestniczyć w Jego ofiarności, składając Jemu siebie.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Zwyczajem było już pielgrzymowanie do Jerozolimy z racji Paschy, jednakże my nie chcemy, aby rutyną stało się nasze coniedzielne uczestniczenie w Twej Passze Jezu, pomóż nam nieustannie odnajdywać siebie w każdej Mszy Świętej.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Wytrwałość na modlitwie, oto cnota, którą przekazałeś nam w Ogrójcu, aby pomimo wszelkich trudności, ufnie zawierzać Bogu. A chociaż w tej chwili Apostołowie spali, to Ty o nich pamiętałeś. Głęboko wierzymy, że Ty Chryste nieustannie wspierasz nas, choć my o Tobie zbyt często zapominamy.

II Biczowanie

Uderzają Niewinnego, gdyż nie rozumieją tego, co głosił. Biją, bo nie są w stanie pojąć doniosłości pokornej nauki. Czy my rozumiemy przesłanie miłości Ewangelii? Czy może upodabniamy się do katów, którzy agresywnie bronią swojego zdania, gdyż nie są w stanie zrozumieć innych?

III Cierniem ukoronowanie

Poza koroną otrzymałeś i purpurowy płaszcz. Znaki władzy królewskiej są teraz symbolami pohańbienia, jakże i my często zmieniamy wartość rzeczy. Tracą one w nas wyjątkowe znaczenie, świętość staje się przedmiotem żartu. Panie zlituj się nad naszą przewrotnością, dając nam właściwe zrozumienie rzeczy wobec zmienności świata.

IV Droga Krzyżowa

Znamy przebieg tej drogi, wiemy, że czekają Cię upadki, ale nie możemy pomóc. Natomiast Ty, Boże, widzisz jak po wielokroć upadamy i że przed nami jeszcze wiele wyboji, lecz Ty możesz i nam pomagasz. Pomóż nam także dostrzec to, że jesteś z nami we wszelkiej trudności.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Wołasz z wysokości krzyża „Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił”, także i my mamy udział w tym bolesnym krzyku, który wychodzi z naszych piersi, gdy krzyżują nas trudności. Ty, Jezu, w tych słowach wyrażałeś ufność, a my Cię zdradzamy. Przemień nasze wołanie.

I Zmartwychwstanie

Łatwo nam przychodzą słowa „gdzież jest o śmierci Twoje zwycięstwo?”, lecz spod krzyża uciekliśmy. Niechaj nie przeminie w nas pamięć o chwilach trudnych, nie zatraćmy lekcji cierpienia, abyśmy gdy znowu wypłyniemy na niespokojne morze życia, pamiętali, że po każdej burzy jest cisza.

II Wniebowstąpienie

Wpatrujemy się wciąż w niebo, stoimy w miejscu, podczas gdy Ty, Boże, działasz. Chcielibyśmy móc trwać w tej postawie, oniemiali widzianym cudem, lecz czy nie powinniśmy raczej głosić tego, cośmy widzieli? Miłość musi się udzielać, więc i my musimy ruszyć, by nią obdarować innych.

III Zesłanie Ducha Świętego

Wobec smutku Apostołów posyłasz swego Ducha Pocieszyciela, aby nie cierpieli rozłąki z Tobą. My również często potrzebujemy radości, chcemy cieszyć się, lecz jak daleko nasze pociechy są od Ciebie. Naucz nas się radować, Jezu, abyśmy nie krzywdzili nikogo, ale szerzyli miłość.

IV Wniebowzięcie

Ogromna to dla nas tajemnica, że Maryjo z duszą i ciałem zostałaś wzięta do nieba. Niepojęte misterium, które także i nas przynagla do troski o siebie nawzajem, abyśmy wszyscy mogli radować się z Tobą w chwale nieba. Ty wskazałaś nam kierunek, a my chcemy nim iść.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Twoja korona, o Pani, jest dalece inna od cierniowej, Twoja korona, jest zupełnie inna od złotej, gdyż Twoja korona jest z miłości. Ty kochasz wszystkich, kochasz niebo i ziemię, w ten sposób władasz, a my nie ze strachu, lecz z ufności, pragniemy Ci służyć.