Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Jedno przyzwolenie Najświętszej Maryi Panny odmieniło bieg świata, jak powiedział jeden święty – to na jej wargach spoczął los ludzkości. Również na naszych ustach leży wielka odpowiedzialność za świat innych ludzi, który potrafimy albo zniszczyć, albo odnowić.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Obecność Matki Bożej u krewnej nie była wyłącznie zwykłą kurtuazją, czy przejawem dobrego wychowania. Maryja wchodząc do domu Elżbiety wniosła odnowę świata, nie przez podręcznik kultury, ale przemianę serc, bowiem samo przestrzeganie norm nie niesie pokoju, dopiero słuchanie wnętrza może go zaprowadzić.

III Narodzenie Pana Jezusa

Zapewne pojawiło się w Maryi pytanie: co uczynić z Synem Bożym po narodzinach? Przecież w życiu Miriam nie było odtąd już nic oczywistego, tymczasem Ona po prostu zaopiekowała się Dzieciną jak dzieckiem. Oto przecież chodzi w wierze, aby pozostać ludzkim, być człowiekiem w relacji z Bogiem.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Odpowiedzi na najważniejsze pytanie jakie stawia sobie człowiek wierzący udzielił już przed wiekami starzec Symeon. On oznajmił ludzkości kim jest Jezus, ale czy do tego pierwszego dogmatu przylgnie nasze serce, czy potrafimy uwierzyć temu prorokowi?

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Maryja i Józef wykazują się niezwykłą pobożnością, skoro podróżują do świątyni z racji święta. Tak, pobożnością! Dla nich nie był to obowiązek spełnienia Prawa, Oni chcieli oddać Bogu chwałę, poprzez trud kroczenia, poprzez wysiłek swój, wynagradzają troskę Boga.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Modlitwa w Ogrójcu ukazuje nam dialog o posłuszeństwie, Jezus wyraża swoje obawy Ojcu, ale mimo wszystko oddaje swoją wolę w ręce Boga. Weźmy tę lekcje sobie do serca, iż to postawa doskonałego poddania się Ojcu.

II Biczowanie

Tłum nie domagał się biczowania Jezusa, dlaczego zatem Piłat wysnuł taką karę? Chciał wzbudzić litość krzycząc później „Ecce homo”? Przecież zdeterminowany tłum nie potrafi współczuć, ta tłuszcza chce jedynie osiągnąć cel.

III Cierniem ukoronowanie

W tej scenie nie ma wiele szczegółów w opisie ewangelicznym, czyż tak mało znacząca był ten moment, wokół całego misterium cierpienia, dramatu męki? Nie, nic nie jest w stanie pomieścić tych godzin, a każda kropla roniona przez te ciernie jest cenniejsza nad wszelkie bogactwa.

IV Droga Krzyżowa

Jezus pełniąc wolę Boga równocześnie wypełniał siebie, swojej natury ukierunkowanej na Ojca. Tylko przez czynienie powołania możemy całkowicie osiągać siebie, bo to jest ścieżka, która jest dostosowana właśnie do naszych możliwości i naszego uzdolnienia, chociaż czasem zdaje się być drogą krzyżową.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Z Krzyża Jezus wypowiada nie tylko testament powołania nas do dziecięctwa w Maryi, ale także do przyjęcia Matki Bożej jako własnej matki – jedno jasno wynika z drugiego i nie może być odłączone. Skoro Ona nas miłuje, to my nie możemy zapominać o Niej.

I Zmartwychwstanie

Każda niedziela to świętowanie Paschy, zatem każda niedziele przypomina i pobudza, a czasem nawet przywraca do życia, naszą nadzieję, która od pierwszej Wielkiej Nocy już zawieźć nie może, gdyż pokładamy ją w Tym, który nie umiera.

II Wniebowstąpienie

Nie tylko oczy tkwią na Tobie, Panie, ale i serca przylgnęły do Twojego, aby wespół z Tobą unieść się do chwały. Podążają za Tobą, a chociaż już straciły Cię z pola widzenia, to dzięki licznym wskazówkom jakie zostawiłeś, wiedzą którędy kroczyć.

III Zesłanie Ducha Świętego

Przecież w tej scenie widać zjednoczoną rodzinę ludzką, nowe relacjo, bo nie ma tam powiązania krwi, ale wiary. Przeto spójrzmy, iż ten czynnik znacznie bardziej związuje ze sobą ludzi, znacznie bardziej ich jednoczy. Zgromadzeni w wieczerniku to druga Święta Rodzina.

IV Wniebowzięcie

Ty jako pierwsza antycypujesz to, do czego przeznaczeni są wszyscy sprawiedliwi. Doznałaś łaski pierwszeństwa, boś żyła razem z „Pierworodnym spośród umarłych” i dla Niego i Ty swoje życie oddawałaś dzień po dniu, w uczciwej, ale i męczącej służbie.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Oto jaśniejesz pośród wszelkiego stworzenia, a wszystko inne jest pod Tobą, ale Ty się schylasz do tych niżej będących, aby ich podźwignąć. Matko, od Ciebie musimy się uczyć patrzenia w dół, by dostrzegać Tych, co z jakiegoś powodu są tak nisko, na bruku.