Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

A może i my potrzebujemy poczucia misji od Pana, zaczynamy nudzić się w wierze, wydaje nam się, że wszystko co robimy jest wyłącznie na nasz użytek i na naszą korzyść, bo do nas nie przyszedł posłaniec, bo nas nikt nie chwali. Boże odnów w nas poczucie misji w Kościele i świecie.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Elżbieto, jak bardzo potrafisz się cieszyć szczęściem drugiej osoby. Ty nie zazdrościsz, Ty nie masz w sobie zawiści, ale wpółweselisz w tym wybraństwie. Jesteś dla nas wzorem, abyśmy i my także potrafili radować się sukcesami innych, ponieważ radości nie trzeba odbierać, jej zawsze wystarczy, aby się podzielić.

III Narodzenie Pana Jezusa

Nawet osioł ujrzał Boga w Dziecinie! Zwierzę widziało Pana w bezbronnym dziecku, jakiż to paradoks, że w tamtym momencie prosty osioł zdał się silniejszy. Ale czyż Bóg nie pozostał z nami w bardziej kruchej postaci? W odrobinie chleba?

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Oto Dziecię wznoszone jest w kierunku nieba, z którego przybyło. Chrystus Pan, na rękach Symeona przedstawiany jest Ojcu, który przecież najlepiej go zna. Ciebie Jezu nie da się zaskoczyć, Ty znasz wszelką miarę i wszelki czas.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Na którym dniu pielgrzymki życia jesteśmy? Pierwszym, kiedy to czujemy obecność Pana? Drugim, gdy zapomnieliśmy o Jezusie, czy trzecim, który budzi w nas okropny niepokój i wzywa do działanie, bo zgubiliśmy Chrystusa, a bez niego nie potrafimy pójść dalej.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Wyszedłeś w nocy, po oddaleniu od braci modliłeś się. Przepełniony cierpieniem, którego dopiero doświadczysz gorliwie wołałeś do Pana o siłę, lecz nadszedł moment zdrady. Oto jeden z tych, z którymi niedawno rozmawiałeś, jadłeś, jeden z nich Cię zdradził Arcykapłanom. Poczułeś pocałunek na policzku, gest przyjaźni, lecz tu symbol zdrady. Jakie to cierpienie, tak bardzo zostać oszukanym.

II Biczowanie

Smagał Twoje ciało niemiłosierny bicz. Jakże często partycypujemy w tym bólu, gdy inni ranią nas słowem, obgadują, rozpuszczają fałszywe informacje. To właśnie jest współczesne biczowanie – zrywanie z człowiek skóry kawałek po kawałku, by przedstawić innym tylko ten widok, na który chcielibyśmy zamknąć oczy.

III Cierniem ukoronowanie

Oto włożyli Ci na głowę ciernistą koronę, lecz ona nie symbolizuje władzy, ale szyderstwo z Ciebie. Jak łatwo wystawić nas na pośmiewisko, na wzgardę, zademonstrować fałszywy obraz osoby. Bo przeto miłość ukazano jako cierpienie, dobro nieprawością.

IV Droga Krzyżowa

Ty wziąłeś pokornie ten krzyż, nie walczyłeś, chociaż był niesłuszny, przyjąłeś niesprawiedliwą karę, bo Cię nie zrozumieli. A chociaż pytali, to nie interesowały ich odpowiedzi, Starszyzna znała już wyrok jaki ma zapaść, wiedzieli jak pokrzyżować życie. Dźwignąłeś ciężar nieprawego wyroku i idziesz na golgotę jak inni łotrowi, choć Ty nim nie jesteś.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Szydzą z Ciebie wszyscy, gdy Ty cierpisz. Mnóstwo ludzi ma Cię za złoczyńcę, a Ty umierasz i nie jesteś w stanie wziąć wdechu by się bronić. Lecz oto nadejdzie dzień, w którym Prawda zwycięży! Ale nawet po chwalebnym zmartwychwstaniu rany, które zadali Ci ludzie, rany po gwoździach i włóczni pozostaną na Twym ciele. Cóż rzec? Wykonało się…

I Zmartwychwstanie

Naszego grobu już nie da się otworzyć. Zamknęliśmy się w nim i w tej stagnacji jest nam dobrze. Wreszcie mamy upragniony „święty spokój”. Boże, jedynymi strażnikami naszych grobów jesteśmy my sami, ulecz nasze zbolałe ciała, byśmy powstali do działania, a nie kładli się w grobach smutku.

II Wniebowstąpienie

Już nie ma w nas wiary, że podniesiesz nas z każdego upadku, a tym bardziej, że nas ociężałych uniesiesz do siebie. Pięknie nam tu na ziemi patrzy się jak ty się wznosisz, ale my wolimy nie wykonywać kroku w żadną stronę. Boże, jesteśmy pełni niechęci do działania, wzbudź w nas chociaż iskrę.

III Zesłanie Ducha Świętego

Czy naszą ziemię da się jeszcze odnowić? Nie cały glob, ale nasz życiowy ugór duchowy. Czy jesteś, Panie, w stanie zesłać ożywczego ducha w nas, którzyśmy już osłabli na drodze do niebieskiego królestwa? Boże, daj nam jeszcze wydać jakieś owoce duchowe!

IV Wniebowzięcie

Maryjo, Tyś na niebiosach jak zorza polarna, bo przedziwnym blaskiem rozświetlasz widnokrąg, gdyż to nie od Ciebie to światło, lecz od Pana. Nie Twoja piękność nawet nie jest własnością Ciebie, ale Syn Cię nią obdarzył. Tak też to wejście do nieba jest Bożym darem, nie zaś Twoim wstąpieniem.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Czy to ostatnia rzecz jaką mogłaś otrzymać od Stwórcy? Pani, Ty jeszcze otrzymałaś nas, a chociaż jesteśmy problematycznym darem, to wiem, że budzimy Twą radość, bo chcemy darzyć Cię miłością.