Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

To jedno fiat otworzyło całemu stworzeniu drogę do szczęścia. Wystarczyło pokorne przyzwolenie na realizację Bożego zamysłu. To lekcja dla nas, iż realizacja woli Bożej bez zawahania ma owoce niezwykle słodkie, powoduje obfitość łask.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Jaki podarek przyniosła uboga Maryja dla swej krewnej Elżbiety? Czy był to zestaw pampersów bądź zabawek? Nasza Pani wniosła do tego domu coś dającego znacznie więcej radości – przyniosła Boga, który umacnia we wszelkiej trudności.

III Narodzenie Pana Jezusa

Kto wówczas mógł myśleć, patrząc czysto zewnętrznie, że ta dziecina to Syn Najwyższego. Dziwi nas to? Pytanie takie stawiają sobie ludzie po dziś dzień, szczególnie w tej scenie, bo jak Bóg mógł leżeć na sianie? Czy jednak słabość powinna definiować komuś obraz Boga, a może raczej ta niemoc pokazuje siłę woli Opatrzności?

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Skąd w Tobie Symeonie taka odwaga, aby patrzeć na bezbronne Dziecię w ramionach Matki i wyrzec takie słowa? Kto Ci dał dar takiego rozeznania? Ojcze, udziel nam z postawy Symeona łaski dostrzegania Twojej mocy w drobnostkach, w „przypadkach”.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Nasze serce wzrusza się, gdy słyszymy „z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Ewangelista nie chodził za Chrystusem od poczęcia, on spisał to z czasem. Któż mógł mu to opowiedzieć, jeśli nie Maryja, bo któż inny mógłby opowiedzieć o Jej „bólu serca”, to jest ten rodzaj cierpienia, które rzadko kto potrafi współodczuć.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Cóż za ból wypowiadać słowa „dla Ciebie wszystko możliwe”, a z drugiej strony mieć świadomość, że nic się nie zmieni. Panie, Ty cierpiałeś ten brak nadziei, bo z góry miałeś świadomość, że czeka Cię Krzyż. Penie, podtrzymuj w nas nadzieję, chociaż sytuacja wydaje się BEZnadziejna.

II Biczowanie

Większość umierała po tej karze, nikt nie mógł znieść uderzeń skórzanych pasków, w które powbijane były ostre przedmioty. Tylko Ty Panie byłeś w stanie wziąć jeszcze drewniany Krzyż na ramiona, bo miłość przewyższa wszelkie cierpienie, tak nas bowiem ukochałeś.

III Cierniem ukoronowanie

Patrz Panie, oto my jesteśmy na tym wewnętrznym dziedzińcu, w pretorium. To obraz nas, którzy oddajemy Ci chwałę – pozdrawiamy, przyklękamy, a na co dzień czynimy nieprawość wobec innych. Uzdrów naszą pobożność, by nie była tylko zewnętrznym aktem, ale postawą całego życia.

IV Droga Krzyżowa

Jak Krzyż w naszym mniemaniu jest narzędziem tortur i zniszczenia człowieka, tak w oczach Bożych ukazywał się jako tron chwały, bijący blaskiem miłości. Bożych paradoksów jest w o wiele więcej, tylko potrzeba byśmy szerzej otwierali nasze oczy na Jego działanie.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Jezu, Tyś nie tylko Jana powierzył swojej Matce, ale cały rodzaj ludzki. To niesamowite jak bardzo nas umiłowałeś, że Twoja Rodzicielka stała się naszą Mamą. Z Krzyża oddałeś Osobę, którą jakkolwiek mogłeś uznać za swoją, aby należała do każdego człowieka.

I Zmartwychwstanie

Cóż to za radość musiała być dla Matki Bolesnej, bowiem zobaczyła żywego Tego, którego trzymała w rękach nad grobem. Te nowe narodziny były zupełnie inne od tych pierwszych, gdyż tu o wiele mocniej doświadczyłaś bólów rodzenia Jezusa do nowego życia.

II Wniebowstąpienie

Odtąd zaczynamy się modlić Twojego przyjścia. Staliśmy się Apostołami wiecznie tkwiącymi w wieczerniku, oczekującymi Twojego objawienia, Twojego zejścia do nas. Przybądź Panie, bo czekamy! Marana tha!

III Zesłanie Ducha Świętego

Gotowość. Oto co daje dar Ducha. To specyficzny stan, w którym w każdej chwili jesteśmy w stanie porzucić wszystko, gdy tylko usłyszymy drobne wezwanie. Ile w nas jest łaski Ducha, jak szybko możemy wyruszyć na misję ewangelizacyjną?

IV Wniebowzięcie

Kontemplowanie tej tajemnicy przybliża nas do zrozumienia czym jest nowe życie w Jezusie Chrystusie. Przylgnięcie do tej sceny biblijnej pobudza nas, do oddania się na służbę Bogu, który wierne sługi wynosi na niebiosa, w podzięce za wytrwałą pracę dla Królestwa Bożego.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Maryja uczestniczy w królowaniu Syna, to naturalne, że dzieci wyrażają swoją miłość wobec rodziców właśnie przez współdziałanie, bowiem koronacja to nie tylko obdarowanie godnością, ale dostrzeżenie Matki, z którą pragnie współdziałać dla dobra innych.