Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Dziś, o Maryjo, pragniemy się pochylić nad cierpieniem, które towarzyszyło Tobie. Pierwszym z nich jest jarzmo tajemnicy i lęk przed misją jaką powierzył Ci Bóg. Ty, młoda Niewiasta nazaretańska ma nosić w sobie Zbawiciela świata, a Ty mimo wszystko ufałaś.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Utrudzona długą wędrówką docierasz do swej krewnej Elżbiety, pragniesz podzielić się z nią niepokojami i pytaniami, które się w Tobie zrodziły, lecz Tu rodzą się kolejne, bo oto poczuła dzieciątko „tak która uchodzi za niepłodną”, kolejna cudowna interwencja Pana na Twej ścieżce, kolejna zagadka, a Ty mimo wszystko ufałaś.

III Narodzenie Pana Jezusa

Usłyszałaś Maryjo od Archanioła, że narodzi się ktoś wielki, kolejno potwierdzali to inni ludzie, a Ty stoisz przed żłóbkiem, schodzą się prości pasterze, po nich królowie, ale czy rzeczywiście to Dzieciątko zbawi ludzkość? Ty mimo wszystko ufałaś.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Wielka to tajemnica, słowa wypowiedziane przez Symeona i głoszenie Anny, bo wciąż to tylko krucha Dziecina, a wszyscy pokładają w Nim ogromne nadzieje. Mówią o wyzwoleniu Izraela, więc spodziewasz się, iż Ten Chłopczyk nie będzie miał prostego życia. Musisz powstrzymywać przerażenie i mimo wszystko ufać.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Zaginął dwunastoletni Chłopczyk pośród tłumów pielgrzymów, nie wiesz Matko, czy Ten, którego szukasz, jeszcze żyje. Ogromnie się lękasz, wypytujesz gdzie może być Zbawca, ale mimo wszystko ufasz.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Nie ma Cię teraz Maryjo przy cierpiącym Synu, wyszedł na modlitwę, jednakże ostatnie wydarzenia, gniew Izraelitów jaki wzbudzał, sprawia, że lękasz się o Niego. Pamiętasz o słowach, że musi wiele wycierpieć, a chociaż jako Matka nie chcesz tego, mimo wszystko ufasz.

II Biczowanie

Zapewne wiesz już Maryjo, że Syn Twój czeka na skazanie, że srodze jest katowany, a wraz z Nim Twoje serce. Przerażona słuchasz o kolejnych doniesieniach, słyszysz krzyki z pałacu, tłum gawiedzi. Twoje zaufanie przechodzi próbę, lecz jeszcze mimo wszystko ufasz.

III Cierniem ukoronowanie

Oto u żłóbka leżały złoto, kadzidło i mirra, a teraz koronacja, lecz nie diademem, a cierniem. Tak wiele obietnic słyszałaś, że stanie się wielki, że wyzwoli Izrael, uratuje naród. Teraz stoi ogołocony i wyszydzony, a Ty musisz ufać, kto jak nie Ta, która „ufa mimo wszystko”?

IV Droga Krzyżowa

Od wyroku nie ma już odwrotu, znasz Maryjo kres tej drogi. Widzisz umęczone swe Dziecko, które idzie na śmierć. Serce Twoje krwawi, bo nic poza swoją obecnością nie możesz mu pomóc. Wypowiadając fiat nie sądziłaś, że i na to będziesz musiała się zgodzić i widząc te kaźnię, ufać mimo wszystko.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Oto Twoje serce miecz przeszył, podobnie jak Pana sroga włócznia. Matka oglądająca śmierć Dziecka, czy w tej chwili może jeszcze ufać? Mimo wszystko… mimo wszystko ufasz.

I Zmartwychwstanie

Gdzie są te wszystkie obietnice, gdzie proroctwa i przepowiadanie o wielkości Jezusa? Ty Maryjo wszystko zapamiętywałaś w swym sercu, a teraz idziesz namaścić Syna, już nie wiesz w co ufać, lecz oto widzisz odsunięty kamień i możesz rzec „w Tobie Panie zaufałam, nie zawstydzę się na wieki”.

II Wniebowstąpienie

Teraz Twoja ufność Maryjo chyba już niczym się nie zachwieje, skoro po takiej próbie okazało się, że nie była daremna, a teraz Syn Twój wstępuje do Nieba. Zaprawdę wszyscy głoszący mieli rację, słusznie mimo wszystko ufałaś.

III Zesłanie Ducha Świętego

Czyżby kolejna próba? Chrystusa Pana nie ma już z zatrwożonymi uczniami, którzy chowają się z obawy, razem z Maryją? Jezus posłał im Ducha, który umocnił wszystkich w ufności i nam Go posyła, byśmy mimo wszystko ufali.

IV Wniebowzięcie

Tak wiele, o Pani, wycierpiałaś, tak ciężko przeszłaś przez życie, lecz nieustannie przyświecała Ci ufność, ufność mimo wszystko. Teraz jesteś wzięta do Chwały, a przez to widzimy jak wielkie rzeczy czyni Bóg tym, którzy ufają w każdym zagrożeniu, którzy czują spokój, choć trwoga dokoła.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Tyś Maryjo Królową nieba i ziemi, bo któż inny mógłby zasiadać na tym tronie, któż bardziej ufa Królowi jak nie Ty? Doświadczyłaś boleśnie ziemi, a ufałaś mimo wszystko, zaufaj o Pani i swym poddanym, zaufaj naszym pragnieniom, bo my ufamy Tobie.