Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Idziesz Matko w nieznane, zgadzając się nie znałaś wszystkich konsekwencji, choć wiedziałaś, że to nie jest proste zadanie. Daleko nam do postawy wejścia w niepewność, wolimy swoją strefę komfortu i przewidywalność, ale Ty Maryjo uczysz nas zupełnie czegoś innego i chcemy czerpać z tej szkoły ufności.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Czym dzielę się z Bogiem? Czy potrafię tak jak Maryja przychodząc do Elżbiety, tak samo przyjść do Pana, gdy się cieszę. Cóż ze mnie za dziecię, skoro skrywam swoją radość przed Ojcem albo mu jej nie mówię. Przecież nie będzie się smucił z sukcesów syna.

III Narodzenie Pana Jezusa

A spójrzmy do żłóbka i zobaczmy na kruchość. Oto w tym jest Boże Dziecię, w słabości i niemocy, w zależności od innych i we łzach. Bogu nie są obce te stany, Pan ich doświadczył, abyśmy my będąc we wszelkim ucisku mogli wiedzieć, że mamy kogoś, kto nam współczuje.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Cóż może nas utrzymać we wznoszeniu do Boga, jeśli nie ręce Matki, która nas podnosi? Ona jest naszą kolumną w budowaniu przybytku wiary, bywa i pośredniczką w relacji do Pana. Budując z Maryją przybytek mamy pewność, że łatwo nie runie.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Ta tajemnica mogłaby się nazywać raczej „poszukiwanie Pana” niż znalezienie, wówczas będzie zdecydowanie bliższa nam. Jak wiele czasu poświęcamy, aby znaleźć Ciebie Boże, a Ty jesteś bliżej nas niż my sami.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

A jak wygląda nasza modlitwa? Czy jesteśmy zaangażowani tylko myślą i zdaje się duchem? Potrzeba, aby cały człowiek brał udział w miłosnej rozmowie z Bogiem. Bowiem Ogrójec uczy nas, że ten ożywczy dialog to coś więcej niż wymiana zdań, która czasem zdaje się być monologiem, modlitwa to część całego życia.

II Biczowanie

Tu nie ma uwikłania w pnącza problemu, tutaj problem ukazuje się prosto, jako rozpostarty nad grzbietem bicz. Nie zawsz sprawa jest skomplikowana, czasem cierpienie ma prostą postać, a mimo to nie możemy od niego odejść. Dodaj nam Jezu sił do przeżycia prostych zmagań.

III Cierniem ukoronowanie

Skorumpowana władza, bo Ukoronowany ma pęta na rękach, nie może zarządzać, gdyż nie jest wolny. A czy w naszym życiu potrafimy władać, chyba zbyt często mamy związane ręce, by wziąć odpowiedzialność za siebie. Boże, wspomagaj nas w rządach nad nami samymi.

IV Droga Krzyżowa

Można było prościej zbawić świat? Oczywiście, dla Boga nie ma nic niemożliwego, ale wybrał tę drogę. A skoro już tak rozrysowana jest mapa zbawienia, to weźmy ją w dłonie i ruszmy za Chrystusem, bo lepszego przewodnika nie ma, chociaż prowadzi różnymi drogami.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Sam Krzyż nie dotarł na Golgotę, lecz Ty go wniosłeś. Nic samo nie przejdzie, a skoro konieczne było właśnie to, aby wyszło większe dobro, to i my nie czekajmy aż coś samo się rozwiąże, ale weźmy krzyż swój i czym prędzej zmierzmy się z Golgotą, po której nadchodzi uwolnienie.

I Zmartwychwstanie

Oto z jaskini wykutej w chwale wychodzi blaskiem bijący Mężczyzna. Kim jest Ten, który przebywał w tym miejscu dla zmarłych? Oto żywy! Z grobu wychodzi Życie, które ostatecznie zatryumfowało nad śmiercią i wszelką bezsilnością.

II Wniebowstąpienie

Czemuż mamy nie patrzeć w górę, czyżby to co tam ukryte było dla nas niedostępne? Absolutnie! Oto zyskaliśmy przystęp do Królestwa Niebieskiego, jeśli tylko przestaniemy wpatrywać się w niebo, a zaczniemy innym je wskazywać, bo sami tkwiąc tak nie spełnimy posłania misyjnego.

III Zesłanie Ducha Świętego

Czy my chcemy kolejnej Pięćdziesiątnicy? Przecież wraz z nią nadejdą jakieś zmiany, znowu będzie trzeba układać życie na nowo, po raz kolejny będziemy musieli wyjść poza wygodę. Boże, zlituj się nad nami i wbrew naszym niechęciom ześlij swego Ducha!

IV Wniebowzięcie

Gdybyś tak teraz Panie postanowił nas zabrać do siebie, czy byśmy się cieszyli? Raczej zaczęli robić wyrzuty, że śmiałeś przerwać nasz projekt w połowie, że nie dałeś jeszcze spełnić wszystkich marzeń albo nie mogliśmy się znowu spotkać z najbliższymi. Musimy się uczyć pokornej postawy przyjęcia tego wielkiego daru, w każdej chwili naszego życia.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Oj jak bardzo chcielibyśmy doznać takiej koronacji na Panów świata. Jakaż radość by nas ogarnęła, że możemy wreszcie panować, ale przecież Maryja nie ma mocy rządzenia, ale czynienia woli Bożej.