Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Bóg dał Ci największy spośród Darów, ale Ty wiesz, że to nie ułatwia. Musimy Cię naśladować, przyjąć Twoją postawę, że dary Pana nie zawsze są proste w przyjęciu i w życiu z nimi, ale to On nam je daje, a zatem muszą być ostatecznie dla nas dobre.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Maryjo, tyś błogosławiona, czyli szczęśliwa, a chociaż lęk przed przyszłością Cię pochłania, to szczęście jest głębiej, szczęście jest w Tobie. Gdziekolwiek się nie udasz, jak daleko byś nie poszła, nie lękasz się, bo wiesz, ze Pan jest z Tobą, ukaż nam, jak dojść do takiej ufności.

III Narodzenie Pana Jezusa

Czemu milczysz Józefie? Dlaczego nic nie mówisz w całej Ewangelii, chociaż jesteś świadkiem wielkich wydarzeń, chociaż Twemu dziecku kłaniają się królowie? Naucz nas tego spokoju w niepowodzeniach i pokory we wszelkich sukcesach.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Czy i my się rozradujemy, gdy ujrzymy oblicze Boże? Strzeżmy się tego, ze gdy Pan zawoła, my będziemy chcieli się ukryć, bo nadzy jesteśmy, bo zgrzeszyliśmy przeciw Niemu. Oczyszczajmy serca, byśmy codziennie mogli mówić za Symeonem „teraz, o Panie”.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Pielgrzymka to okazją do pogłębienia relacji z Jezusem, jednakże i w trakcie niej można go zagubić. Samo pielgrzymowanie to najwyraźniej za mało. Modlitwa w autokarze i nawiedzenie sanktuarium to za mało, potrzeba przede wszystkim nakierować serce na Boga, On powinien być drogowskazem naszych szlaków.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

„Jeśli chcesz” to echo modlitwy, którą nas nauczyłeś – „bądź wola Twoja”. Obraz cierpienia przez posłuszeństwo. Ta cnota jest jedną z trudniejszych, lecz gdzie byśmy byli, gdyby nie ona. Po cóż byłby przykazania, przede wszystkim, z przykazaniem miłości?

II Biczowanie

Okrutnie upokorzony Pan milczy. Oskarżany, wymęczony, ubiczowany, wciąż milczy. Niesłusznie pokrzywdzony, a dalej milczy. Jak długo Panie będziesz milczał? Cichy Baranek prowadzony na rzeź. Może i my winniśmy czasem zamilknąć, szczególnie kiedy to my krzywdzimy innych.

III Cierniem ukoronowanie

Ile cierni tkwi Panie w Twojej Boskiej Głowie? Zapewne o wiele więcej niż jest na tej wiązce, którą nałożyli na Ciebie żołnierze. Tych raniących cierni jest dużo więcej, bo każdy z nas plecie w swym życiu koronę dla Ciebie.

IV Droga Krzyżowa

Oto wybiega spośród szyderczego tłumu święta Weronika, która pragnie otrzeć Twą twarz brudu, dzięki czemu otrzymuje Twój wizerunek. Czy i my nie powinniśmy oczyszczać ludzkich twarz z brudu kłamstwa, pomówień i krytyki? Wtedy to ujrzymy jaki rzeczywiście jest ten, który na nas patrzy.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Tajemnica Krzyża dziś w sposób szczególny nam się jawi. Kruche drewno stało się fundamentem życia człowieka, dwie proste belki, które przemieniają ścieżki naszych dni. Najszlachetniejsze Drzewo, ponadczasowy Skarb całej ludzkości.

I Zmartwychwstanie

Czym jest ten kamień odsunięty od grobu? Czy nie jest nami? Czy nie potrzeba byśmy i my czasem się odsunęli, aby Bóg mógł działać? Musimy zrobić więcej miejsca Stwórcy, odsunąć się, bo przysłaniamy blask Zmartwychwstałego, bo jesteśmy zatwardziali, nasze serca są z kamienia.

II Wniebowstąpienie

„Idźcie na cały świat” to nie tylko wezwanie ewangelizacyjne, to nakaz troski o własne zbawienie, by dotrzeć i do Królestwa Niebieskiego. Chcemy iść za Tobą Panie tam gdzie Ty wstępujesz, pragniemy wejść do tej Krainy wiecznej szczęśliwości!

III Zesłanie Ducha Świętego

Myśmy Świątynią Ducha, którego nam posłałeś Panie, lecz czy pochłania nas gorliwość o Twój przybytek w nas? O nasze serca? Może potrzeba byśmy powywracali stoły życia, aby znów zapanował wewnątrz nas Twój pokój, Twoja radość i Twoja miłość.

IV Wniebowzięcie

Tęsknimy, o Pani, za Tobą gdyś stąpała jeszcze po ziemi. Próbujemy w obrazach i posągach zamknąć Twą piękność, Twój promieniujący uśmiech i przenikliwy wzrok, a chociaż my sobie Ciebie tylko wyobrażamy, to Ty na nas spoglądasz nieustannie z macierzyńską czułością.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Korona z gwiazd dwunastu jaśnieje na Twym obliczu, w niej kryje się nieboskłon, ona nam przyświeca co dnia i co noc. O Gwiazdo promieniująca Bogiem! Tyś najjaśniejsza na drogach życia, Ty prowadzisz nas do Boga pośród konstelacji naszego życia.