Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Archanioł Gabriel nie trafił do przypadkowej niewiasty kroczącej drogami Nazaretu, on miał misję wobec konkretnej osoby. Także i my mamy jakieś powołanie, konkretnie nam wyznaczone jako Boża propozycja. Od nas wyłącznie zależy czy się na nią otworzymy.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

W hymnie uwielbienia Maryi ani razu nie pobrzmiewa przejaw „uwłaszczenia” Jezusa. Ona doskonale zdaje sobie sprawę, że błogosławieństwo zrodzenia swego Zbawiciela w żadnym momencie nie było wyłącznie jej zasługą. W tym obrazie musimy wpisać swoje myśli o własnej doskonałości, aby je oczyścić do stopnia pokory.

III Narodzenie Pana Jezusa

Co byśmy my mogli złożyć w darze u żłóbka? Wszelki prezent i tak należy do Ciebie. Cóż możemy ofiarować za Twą miłość? Żeby jednak móc cokolwiek przynieść, trzeba wstać i ruszyć, chyba już samo to będzie dobrym darem – powstanie z letargu duchowego i ruszenie w Twoim kierunku.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

W naszych świątyniach nie ma już miejsc całopalenia, zwierząt się nie spala. A zatem gdzie złożyć ofiarę Tobie, gdzie wnieść siebie. Popatrzmy przed siebie, jest jeszcze jeden ołtarz, tam właśnie jest miejsce naszego oddania Bogu.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Pewien dylemat, który nam może towarzyszyć to pytanie wobec kogo mamy być posłuszni – ojca czy Ojca. Jezus jasno ukazał prymat Boga, lecz ten Pan jest przecież miłością, więc służba miłości jest także częstokroć poddaniem się woli Ojca.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

I my jesteśmy w ciemnym Ogrójcu, przechadzamy się pośród oliwnych drzew, a kiedy widzimy Twą modlitwę, chcemy odwrócić wzrok, bo jesteśmy przyzwyczajeni raczej do widoku radości płynącej ze spotkania z Ojcem. Nie możemy zapominać, iż wszelki Krzyż jak jest nieodłącznym elementem życia, tak i modlitwy.

II Biczowanie

Czy potrafimy współodczuć Twe cierpienie Panie? Nie, to nieosiągalne, tej kary nigdy nie zrozumiemy, choćbyśmy ją przeszli, bo każdy bicz ma moc grzechu jak smaga Boga – niewdzięczności ludzkiej za dar zbawienia. Nie pojmiemy tego cierpienia.

III Cierniem ukoronowanie

Królująca miłość wobec wszelkiej trwogi, to jest korona cierniowa, którą otrzymałeś. Ciernie te są kryształami miłości do nas. Każdy bowiem skrawek, który choć troszkę dotknął Twej umęczonej głowy staje się najcenniejszym diamentem ludzkości.

IV Droga Krzyżowa

Wreszcie zjawiają się ludzie, którzy nie krzyczą „przecz”, ale pragną choć trochę ulżyć twej niedoli. Takich osób jest zdecydowanie mniej pośród tej gawiedzi, ale jedno dobre słowo od tych nielicznych daje więcej siły niż odbiera tłumnie skandowane „na krzyż”.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Nazywamy Cię Maryjo Matką nadziei, ponieważ któż jak nie Ty zachował ją do końca. Składając ciało do grobu czułaś, że to nie koniec, a chociaż nie mogłaś uwierzyć w to co miało miejsce, to nie traciłaś wiary, że Syn Twój dalej będzie działał w dziele, które zapoczątkował.

I Zmartwychwstanie

Co byśmy wykrzyczeli widząc Zmartwychwstałego? To bardzo istotne pytanie, bowiem słowo jakie padnie to nasz obraz Boga. Nie ma złej odpowiedzi, dlatego koniecznie pochylmy się w tej dziesiątce nad odpowiedzią, czy jest nam bliżej do Mistrzu, Przyjacielu czy Panie? A może jeszcze inny tytuł przywołamy?

II Wniebowstąpienie

Jak bardzo pragniemy wejść wreszcie w ten stan absolutnej szczęśliwości gdzie nas oczekujesz. Gdybyśmy tylko mogli, to za Tobą tam byśmy się udali. Ale przecież nadejdzie czas gdy się zjednoczymy, przeto czyńmy wszystko, aby tak się stało.

III Zesłanie Ducha Świętego

Cóż ja otrzymuje od Ducha? Czy aż siedem darów? „Aż” to zdecydowanie złe słowo, bo otrzymujemy znacznie więcej, gdyż o wiele większe łaski spływają na nas, tylko my ich nie spostrzegamy, daj nam przeto Panie jeszcze oczy Gołębicy, do lepszego poznania Twoich darów.

IV Wniebowzięcie

Oto nawodniłaś zdrojem łask ziemię, Maryjo Panno, powracasz przeto w ramiona Ojca, który tak wiele Tobie powierzył, a Tyś uczyniła znacznie więcej. Wzorze gorliwości wspieraj nas w wypełnianiu wszelkiej misji do jakiej wzywa nas Bóg.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Jakież to zadziwiające, że Niewiastę z Nazaretu Ktoś będzie koronował tak wielkim zaszczytem. Zaprawdę należy Ci się Maryjo wszelka laudacja nasza, bo Tyś jest Matką Zbawiciela, ale i naszą, a przecież tak kochającej mamie chcielibyśmy dać jeszcze więcej niż dał Ci Bóg!