Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Posłuszeństwo Maryi nie było ślepe, ona wiedziała co robi, była świadoma konsekwencji swojego fiat, ale zdecydowała się wybrać większe dobra, mimo, iż znała ciężar tej misji. My także musimy okazywać posłuszeństwo, które charakteryzuje się rozwagą i mądrością.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Cóż za promienisty uśmiech musiał być na twarzach obu Kobiet, kiedy znowu spotkały się po czasie rozłąki i to będąc nie we dwójkę, ale już w czwórkę – wraz z Janem i Jezusem. Ta radość była rzeczywiście niewymowna, nie do opisania.

III Narodzenie Pana Jezusa

Nie tylko Ty Boże obdarzyłeś nas miłością w tej scenie, jest to moment kiedy całe stworzenie oddaje pokłon Twemu Synowi. Wtedy to pokłonili się ludzie i zwierzęta, a cała natura opromieniała nowym blaskiem, rodzącym się z uniżenia Stwórcy.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Ofiarowanie siebie i swego czasu to fundament wszelkich relacji, gdyż bez otwarcia się oraz powierzenia ciężko mówić o zaufaniu. Stanięcie z Dzieciątkiem w progu świątyni nie było pogłębieniem relacji Syna z Ojcem, ale Maryi z Bogiem.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Odnalezienie Jezusa jest obrazem odnalezienia miłości, nie tylko ze względu na to, iż „Bóg jest miłością”, ale dlatego, że w Świętej Rodzinie relacje były ściślejsze niż w każdej inne rodzinie ludzkiej, gdyż tam miłość się rodziła i rozwijała bez skazy.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Wyszli po Ciebie jak po zbójcę, a Tyś miłością świata. Mądrość Twej miłości nie pozwoliła, aby ktokolwiek został skrzywdzony, nawet Malchusowi odratowałeś ucho, bo chcesz być jedynym cierpiącym, jedyną ofiarą tej tragedii, która prowadzi do szczęścia.

II Biczowanie

Chryste, Ty milczałeś wobec bijących Ciebie, to była postawa pokory. Ile razy my milczymy, jednak tą cichością ranimy innych. Boże nie daj nam więcej krzywdzić innych izolacją, wykluczeniem.

III Cierniem ukoronowanie

Cierniem koronacja to szczyt obłudy, szyderstwo ponad miarę, szczególnie po tak bolesnych razach. Obłuda to grzech trawiący wszystkich noszących jakiekolwiek korony świata, dlatego może to było konieczne, byśmy strzegli się takiej postawy.

IV Droga Krzyżowa

Krzyż doświadczenia, krzyż cierpienia, krzyż rutyny i jeszcze wiele bylibyśmy w stanie wymienić, ale ostatecznie wszystkie one krzyżują się w tym, który niesie Zbawiciel, my zaledwie niesiemy niewielkie deski, zważywszy na to, co dźwiga Chrystus.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Wreszcie staliśmy się ofiarami własnej bezsilności, kiedy wołasz „Eloi!”, a my już nie możemy Ci pomóc. Twój Duch unosi się w ramiona Ojca, a my wpatrujemy się w umęczone Twe ciało i płaczemy, bo już nic nie możemy zrobić.

I Zmartwychwstanie

Ileż ciemności naszego życia może jeszcze rozpromienić światło tej jutrzenki. Odtąd nastał już poranek na wieki, a nocy więcej już nie będzie, bo Chrystus powstał ze śmierci i stał się Słońcem świata.

II Wniebowstąpienie

Oto Anieli ustawieni witają Pana Zastępów, który powrócił do Królestwa. Kłaniają się wszyscy, podziwiając przemienione ciało, które wciąż nosi rany męki. Syn sprawił, że „dokonało się”, ale nie śmierć, lecz zbawienie.

III Zesłanie Ducha Świętego

Ogień symbolizujący Ducha Świętego jest tym, który może rozpalić nasze oziębłe serca, ale potrzeba byśmy dopuścili ożywcze ciepło do zmarzliny opanowującej nasze życie duchowe.

IV Wniebowzięcie

Jak wezwałeś Maryją spośród ludzi, by stała się Matką Twojego Syna, tak ponownie ją wezwałeś do siebie, aby z tymże Synem była w niebie. Panie, Ty nas wszystkich przyzywasz do siebie, a spełniając Twoje wyroki możemy mieć nadzieję na chwałę nieba.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

„Stoi Królowa po Twojej prawicy”, bo Ty Panie w swoich wyrokach jesteś niepojęty. Któż zdoła zrozumieć zamysły Twej woli. Ukoronowałeś swą Matkę, bo była pokorna. Obdarzyłeś ją władzą, bo była najposłuszniejsza.