Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Archanioł Gabriel nie był pierwszym, który mówił o zrodzeniu Chrystusa przez niewiastę. On tylko powtórzył to, co padało już na kartach Starego Testamentu z ust proroków. Wypełnił się czas, o którym się mówiło, musimy być zatem czujni, gdyż Boże obietnice spełniają się na naszych oczach.

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Elżbieta i Zachariasz długo oczekiwali swego potomka, uznawano ją za bezpłodną, aż do momentu nadejścia Maryi, które to sprawił poruszenie się Jana w łonie Elżbiety. Matko, bądź nam zwiastunką dobrej nowiny, ukaż nam spełnienie obietnic, których czekamy.

III Narodzenie Pana Jezusa

Wyrosła odrośl z pnia Jessego, potężne Drzewo Życia, a misterium zbawienia jest Jego owocem. Skoro z ziarnka gorczycy może wyrosnąć Królestwo Niebieskie, to z Boskiego Dzieciątka mógł tak wielki Dar. Nie można lekceważyć maluczkich, skoro Bóg może tak zaskakiwać.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Wypełnienie Prawa przez Świętą Rodzinę nie było prostym spełnieniem obowiązku, był to wyraz serca, oznaka przylgnięcia do Boga oraz wiary, że ono służy ludziom. Dziś również potrzeba nam ufności, że Boże przykazania nie są surowymi zakazami, ale radami szczęśliwego życia.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Największym pragnieniem dwunastoletniego Jezusa było trwanie przy Ojcu, w Jego przybytku. W nas powinno być podobne pragnienie przebywania w świątyniach, w blasku Bożych promieni idących z tabernakulów na całym świecie. Tam przebywa Bóg!

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Drobny brak czujności spowodował zaśniecie uczniów, podobnie zwiedzeni zostali pierwsi rodzice i wiele innych postaci Pisma Świętego, one są nam dane jako przestroga, abyśmy świadomie trwali w Bogu, gdyż jak drobny uszczerbek w murze sprawia zawalenie się budowli, tak chwile nieuwagi może zrujnować nasze życie duchowe.

II Biczowanie

Jezu, Ty zapowiedziałeś uczniom, że cierpieć będziesz te karę, a wtedy wydawało się to nieprawdopodobne. Teraz słyszymy echo piłatowego „ecce homo” lecz człowieka ciężko nam dostrzec, tak srodze Cię katowano. Daj nam Panie widzieć w każdym człowieku radość, którą może zatracili przez cierpienie.

III Cierniem ukoronowanie

Cierpieć niesprawiedliwość, czy może być gorsza kara? Ktoś kto trudzi się, by bronić dobra, by sobą dobro reprezentować, nie powinien ponosić męki. Czy jednak dobro wyższe jest nam zawsze bliższe, czy raczej wolimy się zadowalać drobnostkami? Ty Panie, Ty Dobro Najwyższe, musisz królować nad niższymi, choć opleciony jesteś w ciernie.

IV Droga Krzyżowa

Droga, którą kroczysz Jezu, jest naszym rachunkiem sumienia. Każdy kamień na tej drodze, to nas grzech, każda kropla krwi to cierpienie, które zadajemy innym, każda kropla potu, to nasza niedokładność w obowiązkach, a każdy gram tych belek, to krzyże, które odrzucamy. Wybacz, o Panie, ten trud.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Zdaje się, że cierpienie Chrystusa się zakończyło, że śmierć końcem cierpienia. O Panie, Ty cierpisz o wiele bardziej dziś, gdy odrzucany jest owoc Twej męki, gdy ignoruje się te kaźnie, bo Ty umarłeś dla nas, a my nie potrafimy oddać życia dla Ciebie.

I Zmartwychwstanie

Czymże byłaby Ewangelia, gdyby historia kończyła się Golgotą? Czym byłoby nasze życie, gdyby Golgota była Twoim kresem, o Chryste! Czyż wówczas i nasz żywot nie byłby wyłącznie Golgotą, podobnie jak i nasz kres? Ty jednak przemieniłeś tę perspektywę dając nam ożywczą nadzieję, dzięki której zmartwychwstajemy także na ziemi, powstając ze śmierci rozpaczy.

II Wniebowstąpienie

Kiedy wstąpiłeś Jezu do nieba, to nie my staliśmy się samotni, lecz Ty odczułeś nasz brak. Chcesz, abyśmy byli tam gdzie jesteś, bo przygotowałeś nam miejsce. Czy jednak wytrwamy na ścieżce ku świętości, kiedy mamy do wyboru w życiu ich tak wiele, lecz nie wszystkie kończą się u Ciebie.

III Zesłanie Ducha Świętego

Panie, Ty nam zostawiłeś nie tylko swe Ciało i Krew, lecz i posłałeś Ducha, który jest kolejnym umocnieniem na drodze ku Tobie. Wielbić Cię pragniemy, za niezmierzone Dary, iż pragniesz nad oddać całego Siebie i wszystko co o Tobie pomyślimy.

IV Wniebowzięcie

Cóż piękniejszego nad rozkosz nieba, nad przebywanie z Bogiem. Maryjo, Tyś dostąpiła tego zaszczytu w sposób szczególny, wraz z duszą i ciałem wielbisz majestat Wszechmogącego, Tyś wzorem, by o Królestwie Niebieskim nie rozprawiać wyłącznie przez duszę, lecz w jedności z całym człowiekiem.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Oto spełnia się pradawna obietnica, o niewiaście miażdżącej głowę wężowi. Maryja Panna zaczyna królować. Króluje w sercach człowieczych, przez co staje się obroną przed Złym. Przeto dała swym poddanym potężną broń przeciw zakusom Szatana – różaniec.