Rozważania na dziś

I Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Przeto już nikt na ziemi nie może rzec, że jest słaby, skoro Niewiasta z tej samej krwi i takich samych kości, w której pełni działa człowiecza natura, była zdolna pomieścić, nosić i wychować Boga. Już nikt nie jest słaby!

II Nawiedzenie świętej Elżbiety

Tak rozpoczyna się ewangelizacja. Maryja udała się do Elżbiety, ta pewnie przekazała dalej, zresztą o Bogu mogła zaświadczyć życiem, bo stała się płodna, tak to Dobra Nowina wędruje w świecie i trafia pod strzechy każdego.

III Narodzenie Pana Jezusa

A cóż to za kadzidło, wonna żywica, która spalając się wędruje do Boga. Piękny symbol ofiary, żertwy z siebie samego, że oto musimy poświecić się, spalać dla Kościoła, byśmy wraz z tym białym dymem wznieśli się na wyżyn, wlecieli do Świątyni na Ucztę Baranka.

IV Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Aż dotąd wszyscy ludzie mówili Ci, żeś szczęśliwa, iż to radość taka misja od Boga. Tak i nam po wielokroć schlebiają, chwalą, bo nie znają ciężaru jaki dźwigamy i tylko doświadczeni Symeonowie, potrafią wyciągnąć nas z tej bańki splendoru, abyśmy nie zderzyli się ze zbyt twardą rzeczywistością.

V Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Smutek przemienił się w radość, bo Syn odnalazł się cały i bezpieczny, wszelkie zmartwienia po znalezieniu Jezusa zupełnie minęły. Oto właśnie lekcja, by we wszystkim szukać Chrystusa, a wtedy minie nasz niepokój i wszelka trudność stanie się łagodnym jarzmem.

I Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Dla kogo Jezu zaczynasz te misterium cierpienia, za kogo ofiarujesz tak straszne męki skoro my jesteśmy niegodni i słabi? Za nas? Boże, Tobie wyłącznie przyświeca w tym miłość skoro dla nas, bezużytecznych, aż tak postanawiasz się oddać.

II Biczowanie

Czy chcemy na to patrzeć co się tam dzieje, widzieć to udręczone ciało? Zapewne sami byśmy uciekli wobec okropieństw przemocy, która nas nie dotyka, a jednak czujemy tę nieprawość. Musimy nauczyć się trwać przy cierpiących, aby oni odczuli naszą pomoc.

III Cierniem ukoronowanie

PCzyż ta bolesna ozdoba na Twej udręczonej twarzy nie jest większym szyderstwem, zważywszy na to, iż te żywe gałązki są na niemal martwym ciele? Czyżby i natura górowała nad Bogiem? Panie Tyś poddał się wszelkiemu stworzeniu, aby wszystko na nowo zjednoczyć ze sobą.

IV Droga Krzyżowa

Wejdź w rolę Szymona z Cyreny, wyobraź siebie w tej scenie, chociaż zaczekaj, właściwie nie musisz, bo przypomnij sobie jak już wielokrotnie robiłeś coś czego nie chciałeś. Jakie uczucia Tobie towarzyszyły? Spójrz na to następnym razem inaczej, że pomagasz samemu Chrystusowi nieść Krzyż.

V Śmierć Pana  Jezusa na Krzyżu

Spójrz na Krzyż, a będziesz w stanie ocenić jak kochasz innych. Widzisz cierpiącego Pana? Co Ty potrafisz zrobić, by innym pomóc, a jeśli nie tak wiele, to jak daleko możesz się posunąć, o ile jesteś w stanie przyjąć jakieś cierpienie za innych?

I Zmartwychwstanie

Pobrzmiewa w naszych uszach dźwięk dzwonów i huk petard, słyszymy piękne pieśni wielbiące Zmartwychwstałego, lecz kiedy Ty znowu dla życia powstałeś, panowała w miastach cisza i nikt jeszcze nie wiedział, że śmierć straciła swą moc.

II Wniebowstąpienie

Panie, gdybyś został z nami choć jeszcze na chwilę, gdybyś choć kilka cudów mógł zdziałać, gdybyś był wtedy z nami… Oj ile w nas marnych jest gdybania, tego niedowiarstwa, że Ty masz najlepszy plan. Rzeczywiście Twoje odejście było pożyteczne, bo ćwiczy się w nas cnota nadziei.

III Zesłanie Ducha Świętego

Czy wtedy Kościół po raz ostatni był zjednoczony i bez podziałów? Bo cóż potem? Spory, herezje, rozłamy, a przecież udzieliłeś swym uczniom daru mądrości, co się stało? Gdybyśmy tylko wiedzieli jak korzystać z tego wszystkiego, czym hojnie nas codziennie darzysz…

IV Wniebowzięcie

Jak wtedy musiał być jasny nieboskłon, skoro samo niebo otwarło się dla Matki, jaka jasność majestatu wyszła zza chmur. Maryjo, skoro otwarło się wtedy nad nami dla Ciebie Królestwo, to może i uprosisz, by choć trochę podwoje wzniosły się dla nas.

V Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Cóż to za koronacja, zupełnie inna od tej cierniowej, przeto nie wianek kolców, a pięknych róż, ziół i zbóż! To wianek z ziemi i nieba, bo tam wstępujesz na tron. Z ufnością patrzymy na ten piękny moment, bo oto Królowa Pokoju będzie nad nami sprawować pieczę.